معصومه کیانی کارگردان مستند «اسر روشنی» با اشاره به چالشهای فیلمبرداری و همراهی با کادر درمان در جنگ رمضان گفت که این مستند درباره تخریب بیمارستانها در پی حمله دشمن است.
معصومه کیانی کارگردان مستند «اسر روشنی» به گزارش راویان به نقل از مهر بیان کرد: محوریت اصلی مستند ما بر تخریب بیمارستانها در پی حمله رژیم صهیونیستی و آمریکا به کشورمان است که در تمام دنیا خط قرمز محسوب میشود؛ چرا که بیمارستان مکانی امن است و حتی در جنگهای مدرن نیز این اصل نقض نمیشود. البته روایتهای فرعی نیز وجود دارد، از جمله مجروحان جنگی که از مردم عادی بودند و به بیمارستان مراجعه میکردند.
وی درباره شروع این پروژه گفت: همچون سایر هموطنان، ما نیز از آغاز جنگ درگیر این مساله شدیم و با دریافت پیامکی از مراکز انتقال خون مبنی بر دعوت از افرادی که سابقه اهدای خون داشتند، به آنجا مراجعه کردیم. سپس با مجروحان، پرسنل درمانی و تعداد زیادی از افراد درگیر با بحران مواجه شدیم که ما را به سمت ساخت این مستند سوق دادند. فضای بیمارستانها بسیار تأثیرگذار بود؛ مجروحان با حالات گوناگون، از هوشیار تا ناهوشیار به آنجا منتقل میشدند.
این کارگردان افزود: در ادامه، با تخریب بیمارستانها روبهرو شدیم؛ نخست بیمارستان گاندی در تهران، سپس بیمارستان خاتم و سایر مراکز مورد حمله قرار گرفتند. درواقع این روند از پیش برنامهریزیشده نبود و ما بهناگاه در جریانی پیشبینینشده قرار گرفتیم.
کارگردان مستند کوتاه «سکانس آخر» درباره فیلمبرداری مستندش توضیح داد: فیلمبرداری در بیمارستانهایی مانند گاندی، خاتم، شهید مطهری (سوختگی و سوانح) و ساختمان هلالاحمر که آسیب دیده بود، انجام شده است. همچنین درمانگاه شهید شوریده و سایر نقاط تهران پوشش داده شد، هرچند برخی لحظات به دلیل نبود حضور فیلمبردار در زمان انفجار، فقط از طریق دوربینهای مداربسته قابل استناد هستند. در شهرهای دیگر نیز با همکاری همکاران، نقاطی مانند بوشهر و … پوشش داده شد.
این مستندساز درباره چالشهای کار کردن در جنگ گفت: چالشهای فیلمبرداری در روزهای بمباران، عمدتاً ۲ مسئله بود؛ نخست، محدودیتهای امنیتی که اجازه فیلمبرداری آسان نمیداد و ما برای دسترسی به مکانها و مجروحان باید موانع متعددی را با وجود سابقه قبلی در پوشش جنگ ۱۲ روزه پشت سر میگذاشتیم. دوم، خطرات فیزیکی بود زیرا در حالیکه خود بیمارستان هدف حملات بود، صدای انفجار و ورود ناگهانی آمبولانسها با جمعیت همراه، فشار روانی زیادی ایجاد میکرد. همچنین اعتمادسازی با مجروحان و پرسنل درمانی کار دشواری بود؛ آنها گاه از فیلمبرداری جلوگیری میکردند، در حالی که ما نیاز به ثبت وقایع داشتیم. این شرایط پیچیده، توأم با تنگنای زمانی و نبود تجهیزات کافی کار را بسیار دشوار کرده بود. در آن زمان تهیه تجهیزات بسیار کار سختی بود زیرا هیچ تضمینی وجود نداشت که تجهیزات سالم بمانند.
وی تاکید کرد: با این حال، آنچه مشهود بود، ایثار امدادگران و پرسنل درمانی بود که فراتر از هر نگاه، صرفاً بر اساس انسانیت عمل میکردند. درواقع با دیدن تلاش آنها خجالت میکشیدیم دست از کار برداریم.
کیانی در پایان درباره برنامه پخش مستند «اسر روشنی» گفت: در حال حاضر، مستند در مرحله تدوین قرار دارد و تصاویر کاملتری از نقاط مختلف در حال جمعآوری است. هدف ما ارائه تصویری جامع و سینمایی از وقایع است، نه صرفاً گزارش خبری. همچنین برنامه ما این است که این مستند برای جشنواره «سینماحقیقت» ارسال شود.
