به گزارش اقتصادنیوز به نقل از روزنامه قدس، این نوشته را با مرور تاریخ آغاز می کنیم. جایی که در ۱۵ بهمن ۹۱ مجلس شورای اسلامی وقت استیضاح وزیر کار را در دستور کار داشت اما احمدینژاد، رئیس جمهور وقت که برای دفاع از وزیر دولت خود در مجلس حاضر شده بود، اقدام به انتشار فیلم دوربین مداربسته و طرح اتهامهای تند علیه شهید لاریجانی، رئیس وقت مجلس کرد.
بازگردیم به شنبه ۳۰ تیرماه و آقای محمود نبویان، نماینده فعلی مجلس که برای نقد فرایند مذاکرات و تفاهم ایران و آمریکا در صداوسیما حضور یافت اما به جای نقد تفاهم یا مواضع مذاکرهکنندگان، اقدام به خواندن متنی حاوی نکات مطرح شده از سوی رهبر معظم انقلاب خطاب به شورای عالی امنیت ملی درباره مذاکرات کرد. سالهای سال است که سیاسیون و ما رسانهایها همه میدانیم انتشار هر گونه خبر یا نقل قولی از رهبر معظم انقلاب صرفاً از مسیر دفتر ایشان و پایگاههای رسمی اطلاعرسانی ایشان میسر است. اخبار سمت دیگر ماجرا هم که دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی است، همواره با حساسیتهای امنیتی و معمولاً از مجاری رسمی خبری صورت میگیرد. اینکه در موضوع حساس مذاکرات پیش رو، مکاتبات رهبر معظم انقلاب و دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی، چگونه بدون تحفظ خبری و سلسله مراتب تأیید رسانهای از سوی یک نماینده مجلس منتشر میشود، جای شگفتی و تأسف دارد.
پس از نامه رهبر معظم انقلاب درباره تفاهم ایران و آمریکا که ایشان اعلام کردند در این باره نظر دیگری داشتند ولی پس از تعهد رئیس جمهور بهعنوان رئیس شورای عالی امنیت ملی از طرف خود و سایر اعضای شورا در پاسداشت حقوق ملت ایران و جبهه مقاومت و تصریح به قبول مسئولیت آن، اجازه امضای تفاهم را صادر کردند، فضای سیاسی خاصی ایجاد شد. برخی که پیش از این در عمل به توصیههای مکرر رهبر شهید انقلاب و مقام معظم رهبری در زمینه وحدت و حفظ انسجام، کارنامه بدی به جا گذاشته بودند، به خود اجازه دادند با استناد به نظر متفاوت رهبر معظم انقلاب در موضوع تفاهم هستهای، دیگر توصیههای ایشان و رهبر شهید انقلاب در زمینه رعایت اخلاق و انصاف و حفظ انسجام ملی را نادیده بگیرند و با عباراتی تند و روشهای غیرقانونی و ضدامنیتی از جمله افشاگری مکاتبات رهبر معظم انقلاب و شورای عالی امنیت ملی، تفاهمنامه امضا شده و اقدامهای مذاکرهکنندگان را تخطئه کنند.
واقعیت این است که اصل تفاوت دیدگاه رهبر معظم انقلاب با مسئولان و اعضای شعام در موضوع تفاهم هستهای واضح است و فارغ از اینکه اطلاع دقیقی از جزئیات این تفاوت دیدگاه نداریم اما مسئله کلیدی این است که رهبر معظم انقلاب با وجود تفاوت نظر، به ساختار رسمی و قانونی کشور اعتماد کردهاند. این مسئله درس مهمی است که پیش از این نیز از رهبر شهید انقلاب دیده بودیم که زیر بار فشار متحصنان مجلس ششم برای تعویق انتخابات مجلس هفتم نرفتند و دولت روحانی در سال ۹۲ را که مورد حمایت برخی از همان افراد دخیل در فتنه ۸۸ بود، به رسمیت شناختند و برجام محصول آن دولت را که خود نسبت به آن منتقد بودند، با شروطی مورد تأیید قرار دادند و از تصمیم سران قوا در سال ۹۸ درباره قیمت بنزین حمایت کردند. همه اینها نه حمایت از اصل تصمیمها که حمایت از ساختاری بود که ذیل جمهوری اسلامی ایران تصمیم میگیرد. تصمیماتی که ممکن است کامل نباشد و حتی بعضاً غلط باشد اما مسیر اصلاح این تصمیمات نه تجمعات خیابانی است و نه کمپینهای مجازی، بلکه مسیر آن، از دل قانون و ساختارهای رسمی اداره کشور میگذرد.
اکنون نیز که اقدام بسیار عجیب نبویان با واکنش صداوسیما، عذرخواهی این سازمان و برکناری مدیرکل اخبار این رسانه همراه شد، به نظر میرسد افرادی که نسبت به تفاهمنامه اخیر و مذاکرات مرتبط با آن انتقاد دارند لازم نیست اسناد سری و مکاتبات سطح اول نظام را در آنتن زنده تلویزیون جار بزنند. حتماً روشهای بهتر و موضوعات جدیتری برای نقد وجود دارد. همین الان برخی انتقاد دارند که چرا با وجود عدم تحقق آتشبس در لبنان، تیم مذاکرهکننده کشورمان عازم سوئیس شد. البته که جمهوری اسلامی ایران در واکنش به نقض عهد آمریکا و رژیم صهیونیستی تنگه هرمز را مجدد بسته است اما انتقاد از سفر هیئت مذاکرهکننده اگر با ادبیات مناسب بیان شود، جای هیچ اشکالی ندارد.
