به گزارش اقتصادنیوز به نقل از شفقنا، رویترز نوشت: نتانیاهو هویت سیاسی خود را بر اساس یک ادعای جسورانه شکل داد: اینکه تنها او میتواند آمریکا و اسرائیل را در قبال ایران در یک مسیر استراتژیک نگه دارد. او با جلب حمایت جمهوریخواهان، خود را تنها رهبر اسرائیلی دانست که قادر به تأثیرگذاری بر روسای جمهور متوالی آمریکا است و اصرار داشت که تنها فشار نظامی پایدار میتواند تهران را مهار کند.
نتانیاهو میتوانست تلفن را بردارد و محاسبات استراتژیک واشنگتن را با محاسبات اسرائیل هماهنگ کند؛ هیچ نخستوزیر اسرائیلی دیگری به این اندازه در کنگره سخنرانی نکرده یا چنین سرمایه سیاسی پایداری در سراسر نظام سیاسی آمریکا ایجاد نکرده است. اما تحلیلگران میگویند توافق موقت واشنگتن و تهران برای پایان دادن به جنگی که ایالات متحده و اسرائیل در ماه فوریه آغاز کردند، نشان میدهد که چگونه این روایت معکوس شده است. نتانیاهو به جای شکل دادن به سیاست واشنگتن در قبال ایران، اکنون مجبور به پذیرش آن است، زیرا دونالد ترامپ به دنبال توافقی است که به طور فزایندهای اعتراضات اسرائیل را به عنوان محدودیت در نظر میگیرد.
براساس این گزارش جنگی که نتانیاهو امیدوار بود میراث او را به عنوان رهبری که با ایران مقابله کرد، تثبیت کند، ممکن است در عوض به عنوان جنگی به یاد آورده شود که منبع اصلی قدرت او را از بین برد. او که در خارج از کشور منزوی شده، توسط نزدیکترین متحد خود محدود شده و پیش از انتخابات پاییزی آسیبپذیر است، اکنون دریافته است که دارایی سیاسی که حرفه خود را بر اساس آن بنا کرده بود، به بزرگترین مسئولیت او تبدیل شده است.
در آغاز جنگ با ایران، نتانیاهو وعده پیروزی نهایی را داد. اما او نه فروپاشی نظام حاکم بر ایران، نه شکست حزب الله لبنان و نه بازگشت امن ساکنان شمال اسرائیل را به ارمغان نیاورد.
آویو بوشینسکی، مشاور سابق نتانیاهو میگوید: «توافق ایران و آمریکا ضربهای قاطع به نتانیاهو است. او نه تنها جنگ با ایران را باخت، بلکه ترامپ را به عنوان یک دوست نیز از دست داد. او اکنون نه تنها در سطح بینالمللی منزوی شده، بلکه درگیر اختلاف نظر بزرگی با ترامپ نیز شده است.»
واشنگتن مستقیماً با تهران مذاکره کرده، درگیری لبنان بین اسرائیل و حزبالله تحت حمایت ایران را در یک چارچوب گستردهتر گنجانده و مکانیسمهایی را برای مدیریت اختلافات آتشبس ایجاد کرده است – اقداماتی که به گفته سه منبع دیپلماتیک منطقهای، اسرائیل را به طور فزایندهای از تصمیمات کلیدی کنار گذاشته است.
منابع منطقهای میگویند کشوری که زمانی نتانیاهو را به عنوان یک طرف مذاکره ضروری میدید، اکنون با او به عنوان مانعی برای توافقی که مصمم به محافظت از آن است، رفتار میکند.
