در حالی که جولیان بارنز نویسنده بریتانیایی به عنوان برنده جایزه پرنس آستوریاس در بخش ادبیات در سال ۲۰۲۶ معرفی شد، کارنامه دستاوردهای وی بسیار پر بار است.
به گزارش راویان به نقل از مهر به نقل از سایت جایزه پرنس آستریاس، جایزه معتبر پرنس آستوریاس امسال برای دومین بار یک نویسنده بریتانیایی را در بخش ادبیات به عنوان برنده خود برگزید. پیش از وی دوریس لسینگ در سال ۲۰۰۱ موفق بهکسب این جایزه شده بود.
جولیان پاتریک بارنز (متولد ۱۹ ژانویه ۱۹۴۶ در لستر، بریتانیا) در کالج مگدالن، آکسفورد، در رشته زبانهای مدرن تحصیل کرد و پس از آن سه سال به عنوان فرهنگنویس برای فرهنگ انگلیسی آکسفورد و به عنوان منتقد ادبی و تلویزیونی و ویراستار برای نیو استیتسمن و ساندی تایمز کار کرد. او ستوننویس آبزرور و نیویورکر هم بود.
یک پست مدرنیست با دستی پر از کتاب و جایزه
جولیان بارنز که با رمانها و داستانهای کوتاهش به عنوان یک پستمدرنیست شناخته و یکی از بزرگترین چهرههای داستان انگلیسی در دهههای اخیر محسوب میشود، اولین کتاب خود، «مترولند» را سال ۱۹۸۰ منتشر کرد و با آن برنده جایزه سامرست موام سال ۱۹۸۱ شد. سال ۱۹۸۴، او با سومین رمانش «طوطی فلوبر» فینالیست جایزه بوکر شد و موفق شد تا جایزه یادبود جفری فابر و جایزه مدیسی را از آن خود کند. او دوباره در سال ۱۹۹۸ با کتاب «انگلستان، انگلستان» و در سال ۲۰۰۵ با کتاب «آرتور و جورج» فینالیست جایزه بوکر شد. وی پس از آن «خیره به خورشید» (۱۹۸۶)، «تاریخ جهان در ۱۰۱⁄۲ فصل» (۱۹۸۹)، «صحبت کردن در موردش» (۱۹۹۱) – و دنباله آن، «عشق و غیره» (۲۰۰۰) – و «جوجه تیغی» (۱۹۹۲) را منتشر کرد.
وی سال ۲۰۱۱ سرانجام جایزه بوکر را برای «حس یک پایان» دریافت کرد.
«هیاهوی زمان» (۲۰۱۶)، «تنها داستان» (۲۰۱۸) و «الیزابت فینچ» (۲۰۲۲) سه اثری متاخر وی هستند. وی «عزیمتها» را سال ۲۰۲۶ منتشر و با آن بازنشستگی خود را از ادبیات داستانی اعلام کرده است.
بارنز با نام مستعار دن کاوانا، رمانهای جنایی نیز نوشته است: «دافی» (۱۹۸۰)، «شهر فیدل» (۱۹۸۱)، «بوت را داخل بگذار» (۱۹۸۵) و «رفتن به سراغ سگها» (۱۹۸۷).
او همچنین مجموعه داستان کوتاه متعددی دارد که شامل «کراس چنل» (۱۹۹۶)، «میز لیمویی» (۲۰۰۴) و «نبض» (۲۰۱۱) می شود.
از دیگر آثار او میتوان به «نامههایی از لندن» (۱۹۹۵) و مجموعه مقالههای «چیزی برای اعلام» (۲۰۰۲)، «کتاب فضل فروش در آشپزخانه» (۲۰۰۳) شامل روزنامهنگاری در مورد آشپزی شابک، «چیزی برای ترسیدن نیست» (۲۰۰۸) خاطرات، «از میان پنجره» (۲۰۱۲) شامل ۱۷ مقاله و یک یادداشت کوتاه، «زندگی با کتابها» (۲۰۱۲)، «سطوح زندگی» (۲۰۱۳) خاطرات، «چشم باز داشتن: مقالههایی در باب هنر» (اکتبر ۲۰۱۵) و «تغییر نظرم» (مارس ۲۰۲۵) اشاره کرد. او همچنین نویسنده زندگینامه ساموئل ژان دو پوزی، با عنوان «مردی با کت قرمز» (۲۰۱۹) است.
این نویسنده همواره به حمایت از حقوق بشر متعهد بوده و از سازمانهای «رهایی از شکنجه» و «کرامت در حال مرگ» حمایت میکند.
نویسندهای جهانی در تمام ژانرهای آفرینش ادبی
علاوه بر جوایز ذکر شده، این نویسنده ۸۰ ساله، جایزه ای.ام. فورستر را از آکادمی هنر و ادبیات آمریکا (۱۹۸۶)، جایزه فمینای فرانسه را برای «عشق»(۱۹۹۲)، جایزه دولتی اتریش برای ادبیات اروپا (۲۰۰۴)، جایزه ادبی دیوید کوهن (بریتانیا، ۲۰۱۱) و جایزه یاسنایا پولیانای روسیه را برای «چیزی برای ترسیدن وجود ندارد»(۲۰۲۱) دریافت کرده است. او نشان شوالیه هنر و ادبیات فرانسه (۲۰۰۴) را نیز در کارنامه دارد.
جوایز پرنسس آستوریاس با هدف گرامیداشت کارهای علمی، فنی، فرهنگی، اجتماعی و بشردوستانه انجام شده در سطح بینالمللی توسط افراد، نهادها یا گروههایی از افراد یا نهادها، هر سال اهدا میشود و جایزه پرنسس آستوریاس برای ادبیات به پاس «کارهایی که در پرورش و پیشبرد آفرینش ادبی در تمام ژانرهای آن نقش دارند» اعطا میشود.
امسال در مجموع ۳۷ نامزد از ۲۴ ملیت مختلف برای جایزه ادبیات در چهل و ششمین سال برگزاری این جوایز در نظر گرفته شده بودند.
امسال جایزه پرنسس آستوریاس برای هنر به پتی اسمیت، خواننده و نویسنده آمریکایی، جایزه ارتباطات و علوم انسانی به استودیوی انیمیشن ژاپنی استودیو گیبلی، جایزه پرنسس آستوریاس برای تحقیقات فنی و علمی به شیمیدانان بریتانیایی دیوید کلنرمن و شانکار بالاسوبرامانیان و بیوفیزیکدان فرانسوی پاسکال مایر، جایزه پرنسس آستوریاس برای همکاری بینالمللی به خزانه جهانی بذر سوالبارد (نروژ) اهدا شد؛ جایزه پرنسس آستوریاس برای علوم اجتماعی به مورخ، روزنامهنگار و مقالهنویس بریتانیایی تیموتی گارتون اش و جایزه پرنسس آستوریاس برای ورزش به لئو مسی، فوتبالیست آرژانتینی تعلق گرفت.
هیئت داوران این جوایز به ریاست سانتیاگو مونوز ماچادو و متشکل از ماریا شیلا کرماسکی، ماریا دوئناس وینوسا، مارکوس گیرالت تورنته، راشل لانسروس سانچز، لولا لارومبه دورال، آنتونیو لوکاس هررو، اینس مارتین رودریگو، سرجیو دل مولینو مارینو سرجواراتا، سرجیو دل مولینو اسچیو مولینا سولوئاز و ویلا سانجوان روبرت، خورخه ولپی اسکالانته و فرناندو رودریگز لافونته (به عنوان منشی موقت) برندگان این دوره را انتخاب کردند.
جایزه پرنس آستوریاس شامل مجسمهای از خوان میرو، یک دیپلم افتخار، یک مدال یادبود و جایزه ۵۰هزار یورویی نقدی است. بیشتر آثار جولین بارنز به فارسی ترجمه و منتشر شده است.
در سالهای اخیر نویسندگانی که برنده این جایزه شدهاند عبارت بودهاند از:
۲۰۲۵ ادواردو مندوسا؛ نویسنده اسپانیایی
۲۰۲۴ آنا بلندیانا؛ نویسنده رومانیایی
۲۰۲۳هاروکی موراکامی؛ نویسنده ژاپنی
۲۰۲۲ خوان مایورگا؛ نویسنده اسپانیایی
۲۰۲۱ امانوئل کارر؛ نویسنده فرانسوی
۲۰۲۰ آن کارسون؛ نویسنده کانادایی
۲۰۱۹ سیری هاستودت؛ نویسنده آمریکایی
