کارگردان نمایش «اگر شبی از شبهای تهران مسافری» درباره روند شکلگیری این اثر، چالشهای تولید، تجربه اجرای نمایش در روزهای همزمان با شرایط جنگ و نبود بستر مناسب برای تبلیغات مجازی توضیح داد.
محسن سروری کارگردان نمایش «اگر شبی از شبهای تهران مسافری» که این شبها در بوتیک هنر ایران روی صحنه است، به گزارش راویان به نقل از مهر درباره داستان این نمایش گفت: نمایش «اگر شبی از شبهای تهران مسافری» در فضایی از تهران دوران قاجار روایت میشود. در شبی که قرار است جشن عروسی طغرلخان برگزار شود، بازگشت یک مسافر همهچیز را تحت تأثیر قرار میدهد. این اتفاق درست در میانه جشن رخ میدهد و همزمان پیدا شدن جنازهای مرموز، فضای شادی و سرور را به فضایی پر از ابهام و سایه تبدیل میکند.
وی درباره آغاز اجرای نمایش در شرایط خاص کشور و همزمانی آن با روزهای جنگ اظهار کرد: واقعیت این است که شروع اجرا در آن شرایط یک ریسک جدی بود. وضعیت کشور نامشخص بود و بسیاری از گروهها درباره اجرا یا عدم اجرا تردید داشتند اما ما این ریسک را پذیرفتیم. نزدیک به سه سال برای این نمایش تلاش کرده بودیم و دیگر امکان به تعویق انداختن آن وجود نداشت. قرارداد سالن بسته شده بود، گروه آماده بود و همهچیز برای اجرا مهیا شده بود.
سروری درمورد ضرورت اجرای تئاتر در شرایط بحرانی و جنگی ادامه داد: با خودمان گفتیم هرچند شرایط جنگی است اما ما تئاتری هستیم و وظیفهمان اجرای تئاتر است. به همین دلیل تصمیم گرفتیم روی صحنه برویم. خوشبختانه این تصمیم نتیجه مثبتی داشت و با استقبال مخاطبان مواجه شدیم. در دور نخست اجراها شرایط بسیار خوب بود و در دور دوم نیز همچنان استقبال مناسبی از نمایش صورت گرفت. بازخوردهای مثبتی دریافت کردیم و البته نقدهای منفی هم وجود داشت که به نظر من میتواند به رشد و پیشرفت کار کمک کند.
این هنرمند درباره تجربه نخست خود در مقام کارگردان توضیح داد: کارگردانی این نمایش برای من یک چالش بزرگ بود. با وجود اینکه نخستین تجربه حرفهای من در این جایگاه محسوب میشد، از این تجربه لذت بردم. در طول مسیر با دشواریهای زیادی روبهرو شدم. گاهی بازیگری به پروژه اضافه میشد اما نمیتوانست به نقش نزدیک شود و از گروه جدا میشد. در ادامه بازیگران دیگری به گروه اضافه میشدند و این روند بارها تکرار شد.
وی افزود: مهمترین دستاوردی که در این تجربه به آن رسیدم این بود که توانستم بهترین ظرفیت ممکن را از گروه بازیگران فعلی دریافت کنم. تلاش کردم برای خوانش نمایشنامه و شکلگیری شخصیتها زمان کافی در اختیار بازیگران قرار دهم. به آنها اجازه دادم ایدههای خود را مطرح کنند و صرفاً مجری دستورات کارگردان نباشند. در فرآیند تمرین بارها از بازیگران خواستم پیشنهادهای خود را ارائه کنند و در کنار ایدههایی که خودم داشتم، از آنها نیز بهره بردم.
سروری درباره شیوه تعامل خود با بازیگران بیان کرد: من هیچگاه به دنبال این نبودم که صرفاً نظر نهایی خودم اجرا شود. بخشی از ایدهها از سوی بازیگران مطرح میشد و بخشی دیگر از سوی من و در نهایت این ایدهها با یکدیگر ترکیب میشدند تا به نتیجه نهایی برسیم. تصور میکنم این شیوه همکاری یکی از نقاط قوت کار بود و باعث شد بازیگران احساس تعلق بیشتری به نمایش داشته باشند. به همین دلیل نیز اغلب اعضای گروه از نتیجه کار رضایت دارند و زمانی که تصمیم گرفتیم دور دوم اجراها را آغاز کنیم، همه بازیگران با اشتیاق از ادامه همکاری استقبال کردند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به دشواریهای تبلیغات نمایش در روزهای اجرای اثر اشاره کرد و گفت: یکی از مهمترین چالشهای ما در حوزه تبلیغات بود. در آن مقطع محدودیتهای اینترنتی وجود داشت و بسیاری از پیامرسانها و شبکههای اجتماعی بینالمللی در دسترس نبودند. ما برای نمایش تیزرهای تبلیغاتی آماده کرده بودیم اما امکان بهرهگیری از ظرفیت کامل شبکههای اجتماعی وجود نداشت.
این کارگردان ادامه داد: به همین دلیل تلاش کردیم از مسیرهای دیگری برای معرفی نمایش استفاده کنیم. بخشی از تبلیغات را در پیامرسانهای داخلی انجام دادیم و بخشی دیگر را به شکل حضوری پیش بردیم. حتی در برخی موارد بازیگران را با گریم و لباس شخصیتهای نمایش به مقابل سالن یا در فضاهای پرتردد مرتبط با جامعه تئاتری میبردیم تا بهصورت مستقیم با مخاطبان ارتباط برقرار کنند. بازیگران در قالب شخصیتهای نمایش با مردم صحبت میکردند و از آنها برای تماشای اثر دعوت میکردند.
سروری افزود: علاوه بر این، تراکتهایی با طراحی ویژه نمایش تهیه کردیم و اعضای گروه در سطح شهر برای معرفی اثر تلاش زیادی انجام دادند. در واقع پایه اصلی تبلیغات و فروش نمایش، تلاش و انرژی اعضای گروه بود. در ۲-۳ شب ابتدایی تمرکز ما بر این بود که سالن را پر کنیم و پس از آن به تدریج تبلیغات دهان به دهان شکل گرفت.
وی در پایان درباره کاربرد ثبت نظر توسط مخاطبان گفت: مخاطبانی که نمایش را میدیدند، در سایت تیوال و دیگر فضاها درباره آن نظر مینوشتند. ما نیز از بازخوردهای مثبت استفاده و آنها را در پیامرسانهای داخلی منتشر میکردیم. به مرور مخاطبان خودشان نمایش را به یکدیگر معرفی میکردند. بدون تردید اگر دسترسی به اینستاگرام، تلگرام و دیگر شبکههای اجتماعی فراهم بود، امکان تبلیغات گستردهتری داشتیم اما با وجود همه محدودیتها، از نتیجهای که به دست آمد رضایت داریم. در آن شرایط، تمام توان خود را به کار گرفتیم و خوشبختانه تلاشهای گروه نتیجه داد.
نمایش «اگر شبی از شبهای تهران مسافری» به نویسندگی علی شمس و کارگردانی محسن سروری از ۶ خرداد اجراهای عمومی خود را در بوتیک هنر ایران آغاز کرده است.
کیآرمین بذرافشان، محسن سُروری، نیکو کاظمی، حمید لیا، بهروز بختیاری، محمدرضا حاج نوروزی، کیمیا نجاری، نیما افشار، آرمان محمدی، محمد محراب عبداللهی، اشکان غلامپور، روژان میراکبری، روناک میراکبری، ابوالفضل اخوان، آرمین میر گروه بازیگران این نمایش را تشکیل میدهند.
