«صفا با خانواده» بهتر از کمدی‌های شبکه خانگی؛ برخی نقدها مغرضانه بود!

منوچهر هادی کارگردان سریال «صفا با خانواده» بیان کرد که این اثر با توجه به بودجه‌های اندک تلویزیون حتی از کارهای کمدی نمایش‌ خانگی هم با کیفیت‌تر است.

منوچهر هادی کارگردان سریال «صفا با خانواده» درباره این مجموعه که شب گذشته قسمت آخر آن پخش شد به خبرنگار مهر بیان کرد: ما سراغ قصه ای رفتیم که موضوع ملتهبی دارد و خیلی به اصل اتفاق نزدیک است. موضوع جنگ هنوز ته‌نشین نشده است و هنوز فاصله نگرفته‌ بودیم تا بتوانیم با فراغ بال متن را بنویسیم. با این همه این سریال به نسبت مجموعه آثاری که الان در تلویزیون می بینیم یا حتی در بخش کمدی و آثاری که در نمایش خانگی پخش شده، سر و شکل دار بوده است.

هادی با اشاره به چالش های ساخت این سریال اظهار کرد: سریال درباره جنگ ۱۲ روزه است و وسط فیلمبرداری کار دوباره جنگ شد و ما در این شرایط سخت، کار را به تولید رساندیم. بنابراین به نظرم سریال خیلی راحت نمره قبولی را می‌گیرد. هم مدیران راضی‌ هستند و هم تماشاگر راضی است، نقدهای مثبت زیادی هم خوانده‌ام.

بازخورد به بازیگران از بازی بهرنگ علوی تا طنازی آشا محرابی

این کارگردان با اشاره به بازی ها نیز عنوان کرد: نقدی دیدم که نوشته بود کار درنیامده و بعد در ادامه همان نقد اضافه کرده بود که ولی بهرنگ علوی یکی از بهترین بازی‌هایش را انجام داده است، فاطیما بهارمست یکی از بهترین نقش‌هایش را ایفا کرده یا احمد مهرانفر عالی است، فلانی فوق‌العاده است، چطور می‌شود همه بازیگران عالی باشند و کار درنیاید؟ عالی بودن از کارگردانی می‌آید، از متن، دیالوگ، میزانسن و … می‌آید.

وی اضافه کرد: بسیاری به من بازخورد داده اند و گفتند چقدر بهرنگ علوی خوب است. این خوب بودن فکر و طراحی پشتش است. از یک متن درست و طراحی درست برای کاراکتر آمده است. خود بازیگر به تنهایی معجزه نمی‌کند، متن هم به تنهایی معجزه نمی‌کند. خروجی خوب ترکیبی از متن و همفکری بازیگر و کارگردان و در نهایت اجرا و خلاقیت خود بازیگر است.

هادی درباره انتخاب آشا محرابی نیز عنوان کرد: من تاکنون از آشا محرابی طنز ندیده بودم ولی به نظرم اینجا شاهکار بازی کرده است. البته می دانستم یک رگه‌هایی از بازی اگزجره خیلی خفیف را دارد و اتفاقاً برای کمدی این مدل از بازی لازم است ولی باز با تعاملی که با هم داشتیم، بازی ها روتوش می‌شد و سعی می‌کردیم کیفیت کار را در اجرا بالاتر ببریم. ما 2 بازیگرانمان را هم در فاصله دو سه روز اول تصویربرداری عوض کردیم و تغییر یکی از آنها باعث شد سراغ آشا محرابی برویم که انتخاب بسیار خوبی هم بود.

این کارگردان با اشاره به بازخوردهای مخاطبان بیان کرد: کسی که مخاطب تلویزیون است و سریال‌ها را می بیند، محال است این سریال را در این چند وقت ندیده باشد و بازخوردهای بسیار خوبی هم در این مدت از مردم گرفتم.

چرا حمله به صداوسیما کوتاه نمایش داده شد؟

وی درباره سکانس کوتاهی که از حمله به صداوسیما نمایش داده شد، توضیح داد: ما چند تا از اتفاقات خاصِ آن مقطعِ 12 روزه را گلچین کردیم که در سریال نمایش داده می شود. بخش حمله به صداوسیما هم در یکی از این قصه هاست یعنی زمانی که تلویزیون از صفا شیری دعوت می کند. این اتفاق به لحاظ منطق درام (نه کمدی) غلط است که تلویزیون سراغ فردی برود که مکان پهپادها را لو داده است. چنین شخصی که کاری ضدامنیت کرده است، نباید لو برود. ولی در کمدی، اتفاقاً ساختارشکنی می‌کنید، بخش هایی را گل‌درشت تر نشان می‌دهید، بنابراین سازمان صداوسیما از این شخص دعوت می کند تا با او مصاحبه کند و ما هم این قسمت را به روز حمله ارتباط دادیم. بنابراین در این سکانس همان اندازه ای از حمله به صداوسیما را که نیاز داشتیم، نمایش دادیم و بیشتر از آن به درد ما نمی‌خورد.

هادی درباره نمایش این صحنه در جلوه های ویژه و اینکه خروجی آن نیاز به کار بیشتر داشته است یا خیر بیان کرد: اسکلت خود ساختمان شیشه ای در واقعیت هنوز وجود دارد. ما هم همان را نمایش دادیم و اینکه موشک ها به سقف و شیشه ها اصابت کرده است. بر اساس چیزی که موجود است سعی کردیم صحنه ای بسازیم که نزدیک به واقعیت باشد.

درآوردن سکانس صدای رئیس جمهور ۴۸ ساعت وقت گرفت

وی درباره صحنه تماس رئیس جمهور با کاراکتر و درآوردن صدای پزشکیان نیز گفت: صدا را با هوش مصنوعی درست کردیم و درآوردن همان سکانس ۴۸ ساعت وقت گرفت. هوش مصنوعی ۱۰ ورژن به ما داد که مدام رد می کردیم و در نهایت این خروجی صدایی که شنیده شد خیلی نزدیک تر به واقعیت بود.
هادی در پایان درباره برخی نقدها به سریال عنوان کرد: برخی نقدها کاملا مغرضانه بود. گویی یک سری از همکاران و علاقه‌مندان سینما از اینکه یک آدم این‌قدر کار می‌کند، شاکی‌ هستند. انگار نانی از سفره آنها برداشته شده است. من فیلم یا سریالی ساخته ام که دیگران می‌توانند مخاطبش باشند یا نباشند اما این حجم از قضاوت‌های غیرمنصفانه مشخص است که بیشتر به نظر من حسادت است. البته منظور این نیست که من کارم ضعف ندارد اما وقتی این قدر مغرضانه کاری را نقد می کنند مشخص است چیز دیگری پشت آن است. به ویژه برای کاری که در مدیوم تلویزیون و با این بودجه های اندک حتی از کارهای کمدی نمایش‌خانگی با کیفیت تر است.