جدیدترین بخش از مجموعه «نامههایی که متحد میشوند» در سایت فیفا، گیلرمو اوچوآ، دروازهبان کهنهکار مکزیک و دخترش لوسیانا را به تصویر میکشد.
به گزارش راویان به نقل از مشرق، جامجهانی ۲۰۲۶ برای بسیاری از بازیکنان، زمانی برای ثبت لحظات تعیینکننده در مسیر حرفهایشان است. این فرصتی است برای سنجش میزان پیشرفتشان و همچنین شنیدن نظرات نزدیکانشان. فیفا با مجموعه «نامههایی که متحد میکنند» این لحظات را به تصویر میکشد. آخرین دریافتکننده، گیلرمو اوچوآ، دروازهبان پیشکسوت مکزیک است. نامه او از دختر ۱۳ سالهاش، لوسیانا، فرصتی را برای تأمل در مسیر حرفهایاش از پسری عاشق فوتبال تا بازیکنی با شش جام جهانی فراهم کرد. اوچوآ گفت: «به آن کودک میگویم که با وجود مشکلات و موانع، به خودش ایمان داشته باشد، چرا که رویاهایش را محقق خواهد کرد. پایان دادن به دوران حرفهایام، چنین سفر طولانی، با جام جهانی در مکزیک فوقالعاده است.»
با این حال، برای لوسیانا، جایگاه شماره یکِ گیلرمو اوچوآ از خانهاش – به عنوان پدرش – آغاز میشود. او خطاب به پدرش، با اذعان به فداکاریهایی که در طول ۱۵۲ بازی ملی با تعهدات باشگاهی در کشورهای مختلف متحمل شده است، نوشت: «بسیاری از مردم تو را به خاطر تمام دستاوردهایت در فوتبال میشناسند، اما برای من، بالاتر از هر چیز دیگری، تو پدرم هستی. من تلاشی را که پشت همه اینها نهفته است، دیدهام. سفرها، جلسات تمرینی و تولدهایی که به خاطر کار کردن از دست دادی؛ همه برای نمایندگی از مکزیک.»
درسهایی هم در مورد انعطافپذیری وجود داشته است. لوسیانا اضافه کرد: «اگرچه بارها آسان نبود، اما تو هرگز تسلیم نشدی. این یکی از مهمترین چیزهایی است که به ما آموختی؛ ادامه دادن و تمام تلاش خود را کردن. هر اتفاقی که در این جام جهانی بیفتد، تو از نظر ما همین الان هم برندهای، نه فقط به خاطر فوتبال، بلکه به خاطر اینکه چه کسی هستی، چقدر سخت تلاش میکنی و الگویی هستی که از خود به جا میگذاری.»
همانطور که لوسیانا نسبت به ویژگیهای شخصی که زندگی حرفهای اوچوآ را حفظ کردهاند حساس است، این دروازهبان نیز عمیقاً از حمایت و درک لوسیانا و دو خواهر و برادرش، به همراه همسرش کارلا و والدینش سپاسگزار است. او با اذعان به غیبتهایی که آنها به عنوان یک خانواده متحمل شدهاند، گفت: «بدون آنها، من نمیتوانستم این کار را انجام دهم. من تولدها، رویدادهای مدرسه و لحظات ویژه تماشای بزرگ شدن آنها را از دست دادهام و آنها همچنان به من قدرت و انرژی دادهاند تا ادامه دهم. خیلی سخت بوده است، اما تلاشی که با هم انجام دادهایم ارزشش را داشته. طولی نخواهد کشید که دوباره همه ما با هم خواهیم بود.»
