«اخبار غلامحسین بنان در مطبوعات» به کوشش مهرداد معصوم زاده و «ساز و آهنگ باستان یا تاریخ موسیقی» به تالیف میرزا محمدحسین قریب عنوان ۲ کتاب جدید منتشر شده در حوزه موسیقی هستند.
به گزارش راویان به نقل از مهر، «اخبار غلامحسین بنان در مطبوعات» به کوشش مهرداد معصوم زاده مشتمل برمجموعه از اخبار و گزارش های منتشر شده مطبوعاتی فعالیت های هنری این خواننده فقید موسیقی کلاسیک ایرانی و «ساز و آهنگ باستان یا تاریخ موسیقی» به تالیف شمس العلما حاج میرزا محمدحسین قریب با مقدمه روح الله خالقی عنوان ۲ کتاب جدید حوزه موسیقی هستند که به ترتیب توسط نشر «ماهور» و نشر «خنیاگر» در دسترس مخاطبان قرار گرفته اند.
در توضیحات کتاب «اخبار غلامحسین بنان در مطبوعات (به انضمام گفتگوها)» که به کوشش سید مهرداد معصوم زاده توسط نشر «ماهور» منتشر شده، آمده است:
«این کتاب روایتی است از زندگی و دیدگاههای استاد آواز ایران، غلامحسین بنان، که در ۲ فصل تدوین شده است.
فصل اول دربرگیرنده مجموعهای از اخبار و گزارشهای منتشر شده در مطبوعات است که بر اساس ترتیب زمانی سامان یافتهاند تا تصویری مستند و پیوسته از سیمای زندگی استاد از سالهای آغازین حضورش در رادیو و سینما تا بازتاب صدایش در نگاه دیگر هنرمندان، و نیز رخدادهایی چون حادثه چشم و سفردرمانی به اروپا، روند شکلگیری آثار ماندگاری چون «ای ایران»، «الهه ناز»، «بهار دلنشین»، «کاروان» و «می ناب»، حضور و کنارهگیری او از برنامهی «گلها»، و سرانجام مواضع روشن و قابل تأمل او درباره موسیقی ایران و جریانهای نو موسیقایی ارائه دهد.
فصل دوم هم دربرگیرنده گفتگوها با استاد بنان است؛ این گفتگوها چون از بازنویسیهای ژورنالیستی دور است، نظریات استاد بنان را بی واسطه و مستقیم شرح میدهد و خود مکمل فصل اول بهشمار میرود و برای پژوهندگان و دوستداران صدای مخملین او در آشنایی با عقاید و نظریاتش، بسیار حائز اهمیت و ارزشمند خواهد بود.»
کتاب «ساز و آهنگ باستان یا تاریخ موسیقی» تألیف شمسالعلماء حاج میرزا محمدحسین قریب با مقدمه روح الله خالقی نیز عنوان اثر دیگری است که طی روزهای گذشته منتشر شده است.
در توضیحات تکمیلی این کتاب بازنشر شده آمده است:
چاپ نخست این اثر به سال ۱۳۲۰ بر میگردد و اینک با حروفنگاری مجدد و افزودن معنای واژگان دشوار بهاهتمام نشر خُنیاگر بازنشر شده است.
روحالله خالقی در مقدمه خود بر این اثر مینویسد:
«چون در کشور ما رویهمرفته موسیقی بیشتر جنبه عملی داشته است، کمتر در این باب تحقیق و تتبع شده و کتابهایی که در این زمینه نوشتهاند بسیار کم و نسخههای آن خطی است که در دسترس همهکس نمیباشد و برای همهکس قابل استفاده نیست و بهطور کلی در این زمینه کمتر چیز نوشته شده است. بههمینجهت، در آتیه هرچه در این باب گفتگو شده و هرچه مردم موجباتی برای اطلاع از این فن در دست داشته باشند به پیشرفت مقصود بیشتر کمک خواهد شد. مخصوصاً کتابهایی که موسیقی را توصیف کند و جنبه تاریخی داشته باشند تا آنهایی هم که اهل فن نیستند بتوانند از آنها استفاده کنند بسیار جالب و خواندنی خواهد بود و یکی از آن جمله کتاب حاضر است که بهوسیله دانشمندی مانند مرحوم شادروان محمدحسین قریب، شمسالعلما، به رشته تحریر درآمده است.
مؤلف این کتاب، بهطوریکه خود نگاشته است، اهل فن نبوده و تنها به مناسبت علاقهای که به این هنر داشته برای معرفی آن با مطالعه کتب قدما فصولی نگاشته است که بیشتر جنبه تاریخی دارد و حقیقتاً بااینکه خود عملاً از این فن بیبهره بوده چقدر خوب از عهده انجام مقصود برآمده است.
این کتاب هرچند از لحاظ علمی تنظیم نیافته ولی چون راجعبه موسیقی ملی و بهطور کلی اهمیت این هنر است برای همهکس قابل ملاحظه است و نگارنده این سطور نیز نظر به علاقهای که به این فن دارد وقتی شنید که این کتاب بهوسیله تیمسار سرتیپ عبدالجواد قریب، فرزند ارجمند مؤلف این کتاب، چاپ میشود با کمال اشتیاق دست به کار نوشتن این مقدمه شد و در تأیید نوشتههای مؤلف نکاتی چند برای آشنایی اذهان خوانندگان به رشته تحریر درآورد و مخصوصاً سعی کرده که به شیوۀ مؤلف از اصطلاحات علمی بر کنار باشد تا همهکس از خواندن آن مطالب را دریابد.»
